Dinsdag al op pad geweest om enkele watertjes te bekijken op aanwezigheid van karper.Onderweg een aantal bekeken waar ik wel wat potentie in zag,maar nog geen leven.Uiteindelijk een sloot gevonden waar de karper wel in grote getalen aanwezig was en waar ook de snoek zich goed thuis voelde evenals de onuitroeibare aalscholver.Deze sloot stond echter zo vol met waterplanten dat alleeen met de korst en /of variantjes vissen succesvol zou zijn.Toen nog even verder doorgefietst waarna ik het water tegenkwam waar ik een dag later mijn geluk zou beproeven.
De volgende dag aangekomen op mijn stek.Zes voerplekken gemaakt en gemarkeerd met mijn speciale sateeprikkervlaggetjes.Nog even genoteerd hoever ik uit de kant had gevoerd.Daarna hengel optuigen en vol goede moed mijn dobbertje te water gelaten.Stekken afvissen maar nog geen tuk,wel bijgevoerd met een handje mais als ik de stek verliet.Uiteindelijk besluit ik de stek af te vissen die zich het dichst bij mijn fiets bevind en die ik nog niet bevist had.Dit vanwege het feit dat een meerkoet mijn eerste voerstek uitermate kon waarderen.Net als ik besluit dat het genoeg geweest is,zie ik mijn dobber aarzelend ondergaan en gelijk weer omhoog komen.Na een minuutje gaat hij weer onder en loopt weg en besluit ik aan te slaan.Niet tevergeefs natuurlijk en het is HANGEN!Na een tien minuten durende dril land ik mijn eerste karper.Die word nog even door aan aardige Antilliaan met zijn zoontje op de gevoelige plaat gezet.Op naar de volgende!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten